• Home
  • Introductie wet- en regelgeving

Introductie wet- en regelgeving

De vigerende drinkwaterwetgeving (Drinkwaterwet (oorspronkelijke editie, Memorie van toelichting), Drinkwaterbesluit (Algemene Maatregel van Bestuur, AMvB) en vier ministeriële regelingen) is op 1 juli 2011 in werking getreden, zie Besluit inwerkingtreding Drinkwaterwet. Deze wetgeving sluit aan bij de Europese Drinkwaterrichtlijn van 1998 (op 1 februari 2018 heeft de Europese Commissie een voorstel herziene Drinkwaterrichtlijn gepresenteerd). Het Drinkwaterbesluit (oorspronkelijkelijke editie) vervangt het Waterleidingbesluit van 2001).
Een aantal onderwerpen van uitvoeringstechnische aard in het Drinkwaterbesluit is uitgewerkt in ministeriële regelingen:

  • De ‘Regeling materialen en chemicaliën drink- en warm tapwatervoorziening
    Een regeling ten aanzien van de materialen en chemicaliën die bij productie, distributie en behandeling van drinkwater en warm tapwater worden gebruikt. Voor de Regeling (van 19 juli 2011) is per 1 juli 2017 een ‘technisch aangepaste’ versie in werking treden: zie: herziene Regeling. Daarin wordt voor cementgebonden en metallische producten en materialen verwezen naar de ‘common approach’ van de ‘4MS’ (‘4 Member States’: Duitsland, Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk). Voor kunststof producten wordt verwezen naar de betreffende positieve lijst.
    Het rapport KWR 2013.064 ‘Wet- en regelgeving in Nederland voor leidingmaterialen in contact met drinkwater; Een toelichting op de ‘Regeling materialen en chemicaliën drink- en warm tapwatervoorziening’ is een toelichting op de Regeling (het rapport heeft betrekking op de Regeling van 2011; in 2018 zal het worden geactualiseerd) voor ‘leidingmaterialen’ (dat wil zeggen niet voor andere materialen en niet voor ‘chemicaliën’).
    De bij de toelating en certificatie van producten in contact met drinkwater volgens de Regeling betrokken gremia en de ‘Contactgroep ATA Drinkwaterbedrijven’ (CAD) zijn opgenomen in bijlage VII.
    Certificatie-instelling Kiwa Nederland is de (enige) ‘erkende certificatie–instelling’ volgens de Regeling voor de certificatie van toelaatbaar geachte producten in contact met drinkwater. Het bedrijf hanteert daarbij het ‘Aanvullend Reglement voor Wettelijke Certificatieregelingen; Versie 01-06-2010’.
    Kiwa Nederland hanteert het Protocol K15010 ‘Kiwa Protocol for products in contact with drinking water’ (december 2016) voor de publiekrechtelijke eisen aan producten en materialen die in contact komen met drinkwater. Het protocol wordt gebruikt in combinatie met een van toepassing zijnde beoordelingsrichtlijn (zie ‘Certificatie’). De combinatie van beide documenten geeft alle relevante eisen voor het betreffende product.
    Informatie over producten met een erkende kwaliteitsverklaring volgens de Regeling is beschikbaar via hier (een trefwoord in veld ‘Zoeken’, nummer in veld ‘Norm/BRL’ of bekend certificaatnummer in het veld ‘Certificaatnummer’).
  • De ‘Regeling afsluitbeleid voor kleinverbruikers van drinkwater
    Een regeling ten aanzien van de procedure die drinkwaterbedrijven bij wanbetaling moeten volgen, om afsluiting zoveel mogelijk te voorkomen. De officiële ingangsdatum van deze regeling is 1 juni 2012.
  • De ‘Regeling legionellapreventie in drinkwater en warm tapwater’ (oorspronkelijke editie)
    Een regeling ten aanzien van enkele aspecten van legionellapreventie, zoals de uitvoering van de legionella-risicoanalyse. De locaties waar legionellapreventie moet worden uitgevoerd, zijn in het besluit aangegeven. Alleen voor wat betreft de ziekenhuizen en zorginstellingen die aan legionellapreventie moeten doen, geldt dat deze in de regeling worden aangewezen.
    Het document ‘Nadere uitleg wet- en regelgeving legionellapreventie in drink- en warm tapwater’ van de werkgroep IWR-LPD (Interpretatie Wet- en Regelgeving LegionellaPreventie Drinkwater) van het LOPL (Landelijk Overlegorgaan Preventie Legionella) beoogt duidelijkheid te verschaffen hoe de verschillende regels op het gebied van de zorgplichten (alternatieve) beheerstechnieken in hun samenhang moeten worden uitgelegd en om helder te maken in hoeverre vergelijkbare componenten (elementen) als één component in de risicoanalyse kunnen worden aangemerkt. Samengevat komt het op het volgende neer:

    • Voorwaarde 1: het moet gaan om een aangewezen collectieve installatie (prioritaire instelling) volgens artikel 35 van het Drinkwaterbesluit;
    • Voorwaarde 2: het moet door een op basis van BRL 6010 (zie verder) gecertificeerd bureau zijn onderbouwd dat er een legionellaprobleem en een beheerprobleem is en dat andere oplossingen niet werkbaar zijn (gemotiveerd oordeel);
    • Voorwaarde 3: bij de keuze van het apparaat/leverancier gelden vervolgens nog de voorwaarden van Ctgb-toelating, erkende kwaliteitsverklaring en certificatie op basis BRL-K14010-2 (zie verder) voor het bewuste apparaat;
    • Voorwaarde 4: voor de gebouweigenaar geldt de voorwaarde dat zijn legionellabeheersplan moet worden aangepast op basis van de toepassing van deze nieuwe beheerstechniek.
  • De ‘Drinkwaterregeling’ (oorspronkelijke editie)
    Een regeling ten aanzien van een aantal meer technische details, waaronder de frequentie en wijze waarop het drinkwater en de gebruikte grondstof moeten worden bemonsterd en geanalyseerd, de kwaliteit van de gebruikte grondstof, de eisen die worden gesteld aan laboratoria die voor drinkwaterbedrijven analyses uitvoeren en de versies van NEN-normen en andere documenten die in het Drinkwaterbesluit van toepassing worden verklaard alsmede de aanduiding van de distributiegebieden van drinkwaterbedrijven, aanvullende criteria voor beoordeling van fusieverzoeken en de berekening van de (gewogen gemiddelde) vermogenskostenvoet.

Verder dient ‘Onze Minister’ volgens artikel 6 van de Drinkwaterwetten minste eenmaal in de zes jaar een beleidsnota inzake de openbare drinkwatervoorziening vast te stellen’. De meest recente beleidsnota dateert van april 2014: ‘Beleidsnota drinkwater; Schoon drinkwater voor nu en later’.

De titel van hoofdstuk 3 van het Drinkwaterbesluit luidt: ‘De zorg voor de kwaliteit van drinkwater’. In lid 1 van artikel 15 ‘Handleiding en bedrijfsprocessen’ als onder deel van § 3.1.2 ‘Kwaliteitsmanagementsysteem’ van § 3.1 ‘Drinkwaterbedrijven’ worden drinkwaterbedrijven verplicht tot een kwaliteitsmanagementsysteem dat is gebaseerd op de norm NEN-EN-ISO 9001 ‘Kwaliteitsmanagementsystemen – Eisen’ d.d. 1 oktober 2015 (preview NEN-EN-ISO 9001). In lid 2 en lid 3 van artikel 15 worden vervolgens expliciet de primaire respectievelijk secundaire bedrijfsprocessen genoemd die in ieder geval onderdeel dienen te zijn van dat systeem. Het navolgende overzicht van praktijkcodes of vergelijkbare documenten voor het gehele traject van bron tot tap kan daarbij behulpzaam zijn of als input dienen.